Ονομάζομαι Κατερίνα Σφυράκη και είμαι μέλος της ομάδας από τον Σεπτέμβριο του 2023.
Μεγάλωσα στο Κιλκίς κι από πολύ νωρίς θυμάμαι την εαυτή μου να αναζητά τον κόσμο
μέσα από τις λέξεις, τις εικόνες, τις κινήσεις. Η αρθρογραφία αλλά και η λογοτεχνική γραφή,
η φωτογραφία και ο χορός υπήρξαν πάντα τρόποι να «μεταφράζω» την πραγματικότητα. Η
φωτογραφική ματιά συλλαμβάνει θραύσματα καθημερινότητας, η ποιητική γραφή τα
μεταμορφώνει σε εσωτερικό τοπίο και η ερευνητική προσέγγιση τα συνδέει με
κοινωνιογλωσσικές και πολιτισμικές προοπτικές. Ο χορός, ένα μεγάλο, χρονικά και ακόμη
μεγαλύτερο ψυχικά, κομμάτι μου, μου έδωσε το αίσθημα της σωματικής αφήγησης· την
πεποίθηση ότι κάθε κίνηση μπορεί να εκφράσει όσα δύσκολα χωρούν μέσα σε λέξεις. Όλα
αυτά συνέθεσαν ένα συνεχές πλέγμα εμπειριών που συναντήθηκε με τη φοίτησή μου στο
Τμήμα Γλωσσικών και Διαπολιτισμικών Σπουδών στο Βόλο. Το ακαδημαϊκό αυτό ταξίδι με
έφερε κοντά σε πεδία που με βοήθησαν να κατανοήσω ότι η πολυγλωσσία και η
διαπολιτισμικότητα δεν είναι απλώς θεωρητικά σχήματα, αλλά πολυσύνθετα τοπία· μωσαϊκά
φωνών, νοημάτων και εμπειριών που αποτυπώνονται στο αστικό περιβάλλον και στις
καθημερινές ιστορίες των ανθρώπων.
Ως μεταπτυχιακή πλέον φοιτήτρια στο Διατμηματικό Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών
με τίτλο «Σχεδιασμός και Ανάπτυξη Τουρισμού και Πολιτισμού», κλήθηκα από την αρχή να
αντιμετωπίσω μια πρόκληση: να γεφυρώσω τα ακαδημαϊκά μου ενδιαφέροντα, δύο πεδία
που, εκ πρώτης όψεως, φαίνονται ξένα μεταξύ τους- τη γλώσσα και τον τουρισμό. Όσο όμως τα μελετώ, τόσο περισσότερο αντιλαμβάνομαι ότι μοιράζονται κοινές ρίζες: και τα δύο
αποτελούν τρόπους αφήγησης, τρόπους για να βιώσει κανείς έναν τόπο. Η γλώσσα
αποτυπώνει μνήμες, ιστορίες και ταυτότητες, ενώ ο τουρισμός τις μεταφράζει σε εμπειρία·
τις καθιστά προσιτές, ζωντανές, απτές. Έτσι, αναζητώ τρόπους να συνδυάσω τον ερευνητικό
λόγο με την πράξη: να σχεδιάζω πολιτιστικές εμπειρίες που συνδέουν τον/την επισκέπτη/τρια
με την πόλη, τη συλλογική της μνήμη και τη ζωντανή της γλωσσική πολυμορφία. Οι
περιπατητικές αφηγήσεις (walking tours) είναι για μένα ένα τέτοιο όχημα: τα σημάδια στους
τοίχους και οι επιγραφές γίνονται στίχοι και η πόλη μετατρέπεται σε κείμενο.
Η ερευνητική μου εμπλοκή στο γλωσσικό τοπίο του Βόλου, αλλά και σε ευρύτερα
συμμετοχικά εγχειρήματα μέσα από την ομάδα, μου έδειξαν ότι η έρευνα δεν είναι μια
απόμακρη πράξη παρατήρησης, αλλά ένας διάλογος με την κοινότητα· μια διαρκής διάθεση
εξερεύνησης, μια ανάγκη να ακούσουμε, να δούμε και να καταγράψουμε· μια πρόσκληση να
ξαναδούμε τον χώρο που μας περιβάλλει.
