Το Γάμμα, τρίτο γράμμα της ελληνικής αλφαβήτου, έχει μια ιδιαίτερη ηχητική και συμβολική γλυκύτητα. Ο μαλακός, βουτηγμένος σχεδόν στον αέρα ήχος του δημιουργεί μια αίσθηση ροής, σαν να ξεδιπλώνεται κάτι απαλό και ζεστό. Είναι ένα γράμμα που δεν επιβάλλεται, δεν χτυπά δυνατά· αντίθετα, μοιάζει να επιτρέπει στις λέξεις να αναπνέουν μέσα του.
Το Γάμμα συναντάται σε πλήθος λέξεων που σχετίζονται με ιδέες, δημιουργία, γέννηση και γνώση: γη, γέλιο, γλώσσα, γράμμα, γνώση, γαλήνη. Είναι σαν να κουβαλά μέσα του τη μαλακή κίνηση της ζωής, κάτι που κυλά ή απλώνεται χωρίς βιασύνη. Η ίδια η γη, μήτρα όλων, συλλαβίζεται με Γάμμα.
Συμβολίζει επίσης τη διαδικασία της έκφρασης. Δεν είναι τυχαίο ότι η λέξη «γράμμα» ξεκινά με Γάμμα. Χωρίς αυτό, δεν υπάρχει γραφή, δεν υπάρχει επικοινωνία, δεν υπάρχει μεταφορά σκέψης. Το Γάμμα είναι η γέφυρα ανάμεσα στην εσωτερική μας φωνή και την εξωτερική πραγματικότητα.
Παράλληλα, σαν τρίτο γράμμα, δείχνει την εξέλιξη μιας σειράς: από την αρχή, στη συνέχεια και έπειτα στη δημιουργία. Είναι το σημείο όπου η πορεία δεν είναι πια απλώς εκκίνηση ή σταθεροποίηση, αλλά έκφραση, ανάπτυξη, διαμόρφωση. Αν το Άλφα ξεκινά και το Βήτα σταθεροποιεί, το Γάμμα δημιουργεί και χρωματίζει.
Το Γάμμα μάς θυμίζει ότι η ζωή δεν είναι μόνο πορεία αλλά και μορφοποίηση, καλλιέργεια και φαντασία. Μας προσκαλεί να δώσουμε κάποιο νόημα, κάποιο σχήμα σε όσα σκεφτόμαστε, να αφήσουμε ένα αποτύπωμα, μια λέξη, μια ιδέα. Έτσι, μέσα από την απαλότητα και τη δύναμή του, το Γάμμα γίνεται σύμβολο δημιουργικότητας και εσωτερικής έκφρασης.