Το Βήτα, δεύτερο γράμμα της ελληνικής αλφαβήτου, αν και δεν κατέχει την τιμητική θέση της αρχής, είναι εξίσου θεμελιώδες, γιατί χωρίς αυτό δεν υπάρχει συνέχεια. Αν το Άλφα συμβολίζει το πρώτο βήμα, το Βήτα είναι το δεύτερο—εκείνο που επιβεβαιώνει ότι η πορεία συνεχίζεται, ότι υπάρχει σταθερότητα, συνέπεια και δέσμευση.
Το Βήτα φέρει έναν βαρύ, σταθερό ήχο· σχεδόν θυμίζει χτύπο ή ώθηση, σαν να σε σπρώχνει λίγο πιο μπροστά. Οι λέξεις που αρχίζουν από Β συχνά μεταφέρουν μια αίσθηση προχώρηματος ή συγκρότησης: βήμα, βεβαιότητα, βάση, βοήθεια, βούληση. Είναι λέξεις που δηλώνουν ότι κάτι στηρίζεται, οργανώνεται, δυναμώνει.
Το Βήτα συμβολίζει επίσης τη λειτουργία της δομής. Αν το πρώτο γράμμα ανοίγει τον δρόμο, το δεύτερο τον σταθεροποιεί. Είναι σαν το δεύτερο λιθάρι σε μια θεμελίωση: μεμονωμένο δεν έχει ιδιαίτερη σημασία, αλλά μέσα στο σύνολο δίνει στήριξη και μορφή. Έτσι και στη ζωή, η συνέχεια μετά την αρχή είναι εκείνη που καθορίζει αν κάτι θα προχωρήσει ή θα μείνει μισό.
Υπάρχει και μια ιδιαίτερη γοητεία στο ότι δεν είναι πρώτο αλλά δεύτερο. Το Βήτα μας μαθαίνει ότι δεν χρειάζεται να είσαι στην αρχή για να είσαι σημαντικός· ο ρόλος σου μπορεί να είναι εξίσου, αν όχι περισσότερο, ουσιαστικός στο μέσο της πορείας. Είναι σύμβολο συνεργασίας, συνέχειας και ισορροπίας.
Όταν το συναντάμε στην αλφαβήτα, συχνά το προσπερνάμε γρήγορα. Όμως πίσω από αυτήν τη φαινομενική απλότητα κρύβεται ένα νόημα που αφορά την ίδια τη δομή της προόδου: τίποτα δεν μπορεί να σταθεί μόνο με ένα πρώτο βήμα. Χρειάζεται ένα δεύτερο, εξίσου αποφασιστικό. Αυτό είναι το Βήτα: ο βηματισμός που σε φέρνει πιο κοντά στον στόχο.